Osnivac, prvi direktor i profesor bio je Stevan Mokranjac. Jedan od najznacajnijih srpskih kompozitora do danas, Stevan Mokranjac rodjen je u Negotinu 1856. godine, umro u Skoplju 1914. Njegove svetovne i duhovne horske kompozicije utkane su u kulturno i muzicko nasledje nase zemlje i postale su deo istorije ali i svakodnevne muzicke prakse, inspirativan za mladje stvaraoce i izvodjace.

Rukoveti (15) predstavljaju vrstu horskih svita inspirisanih folklorom razlicitih krajeva juznoslovenskog podneblja. Na melodijama i ritmovima iz Srbije i Makedonije nastale su najlepse rukoveti od kojih Deseta, sa temom" Biljana platno belese" predstavlja sam vrhunac Mokranjcevog stvaralastva. Rukoveti sa Kosova , iz Crne Gore i iz Bosne, zajedno sa Primorskim napjevima i originalnom horskom kompozicijom (minijaturom) "Kozar" cine osnovu njegovog svetovnog horskog stvaralastva. Od duhovnih dela pisanih u pravoslavnoj tradiciji i danas su deo koncertnog repertoara Opelo u fis molu, Liturgija i dr.
Postavivsi temelje etnomuzikologije belezenjem preko 3OO narodnih melodija iz raznih krajeva zemlje, Mokranjac je otvorio puteve i drugim raznovrsnim delatnostima: bio je istaknuti dirigent Beogradskog pevackog drustva sa kojim je putovao po zemlji i inostranstvu (Rusija, Turska, Bugarska), osnovao je Gudacki kvartet u kome je i sam svirao (1889) i zajedno sa Cvetkom Manojlovicem i Stanislavom Binickim postavio je temelje srpskoj muzickoj pedagogiji, osnivajuci Srpsku muzicku skolu (1899.) Danas je to muzicka skola "Mokranjac" u Beogradu u kojoj je Mokranjac predavao teoretske predmete i sve do 1913. godine bio njen prvi direktor.